Johnline

Komend weekend wordt het weer mooi nazomerweer!

Helaas heeft Fennie telefoondienst en moet er dus iemand de hond uitlaten, het paard voeren en een paar boodschapjes halen. Verder heeft een vriendin zaterdag een begrafenis en moeten ook haar honden worden uitgelaten, aangezien ze voor ons ook altijd klaar staat doen we dat dus gewoon.

Geen zeilen dus dit weekeinde. Mag ik als overtuigd atheist toch de weergoden vragen nog een paar van zulke weekeinden uit de kast te trekken tot eind oktober zodat we nog een paar mooie tochtjes kunnen maken?

De laatste dagen van augustus hadden meer weg van november, de wind en slagregen teisterden de boot maar gelukkig ligt hij nog aan de steiger vast. Ik ben benieuwd of er niets ingeregend is. Aanstaand weekend doet Fennie weer een telefoondienst en is het handiger dat ik in Arnhem blijf om hondjes en paard te verzorgen maar ik hoop dus dat vanaf het weekend daarna de nazomer nog even haar best gaat doen. Met een kacheltje voor de kille nachten moet er toch wel tot eind oktober nog gezeild kunnen worden. Het voordeel is dat je op een mooie herstdag de friese meren weer enigsinds voor jezelf hebt danwel deelt met andere zeilidioten i.p.v. amsterdamse penose met drijvende vakantiebungalows…

Wilder, Rutte en Verhagen kleien verder aan “Bruin 1″ maar de laatse tekenen wijzen op weerstand van mede onderhandelaar Ab Klink.  Dit kan toch nooit 4 jaar goedgaan?

Anyway, ik hoor net dat mijn eindejaarsuitkering van 5,0 naar 5,5% is opgehoogd als gevolg van de CAO overeenkomst voor 2009-2011. In 2011 gaat mijn salaris er maandelijks 0,5% op vooruit en schiet de eindejaarsuitkering zelfs naar een dikke 6%. Ik wordt slapende rijk…

De informatieronde voor Paars+ zijn op niets uitgelopen. In de afgelopen weken heb ik al weer regelmatig gehoord van PVV aficionados dat Geert ‘natuurlijk’weer door de gevestigde partijen buitenspel is gezet en ik vrees dat dit gejank ons tot de volgende verkiezingen blijft achtervolgen, Geert zal dat sentiment ook weer fijn uitmelken uitspelen.

Ik zeg daarom: regeerakkoord laten schrijven door Rutte, Wilder en die roomse gluiperd Verhagen en aan de slag! Het land behoort immers de regering te krijgen waarom het vraagt, laten we de polarisatie maar eens even op de spits drijven en kijken of het nog leuk wordt/blijft in Nederland.

Het wordt even doorbijten maar dan kunnen we tenminste weer gewoon verder!

Afgelopen weekend ben ik in Greonterp geweest, het gehuchtje waar Gerard Reve in de jaren ‘60 gewoond heeft. Greonterp is bijzonder en afgelegen. Komend vanaf de richting Heeg kom je eerst langs Oudega, een klein en gezellig dorpje aan 1 van de meren boven de fluessen. Vanaf Oudega rij je dan naar Blauwhuis, een dorpje met een kerk en een dorpssupertje en aan het eind zie je dan een aflagje naar Greonterp, borden waarwschuwen je al voor het feit dat deze weg doodloopt…

Eenmaal in Greonterp, zo’n 2 kilometer verder blijkt het dorp daadwerkelijk rond een terp gebouwd waarop een kapelletje staat dat eigenlijk niet meer is dan een torentje op een kerkhof met 1 grafsteentje, alleen een oude dorpspredikant is die eer te beurt gevallen. De meesten van de enkele tientallen woninkjews in het dorp liggen langs de hoofdweg, er is 1 zijstraatje van de hoofdweg naar het terpje en aan dit weggetje (paadje) ligt voormalig  “huize het gras” een oud en klein arbeiderswoninkje met een door Reve zelf gemaakte plaquette waarop een zandloper en een inktpot met ganzeveer de naam van het huis aanvullen.

In Greonterp krijg je het gevoel dat de tijd stilstaat en er in die, voor dergelijke dorpen, korte periode van 30 jaar sinds Reve weer vertrok niets is veranderd. Het moet voor de oorspronkelijke bewoners wel een hele belevenis geweest zijn om zo’n vreemde vogel in hun midden te hebben, volgens de overlevering ging e.e.a. echter wionderlijk goed met elkaar samen.

Reve schreef zijn beste proza in de jaren dat hij in friesland verbleef, ook zijn schaarse gedichten uit die periode zijn over het algemeen erg mooi, zoals:

‘Nu weet ik, wie gij zijt,

de Jongen die ik eenzaam zag te Woudsend en daarna,

nog op dezelfde dag, in een kafee te Heeg.

Ik hoor mijn Moeders stem.

O Dood, die waarheid zijt: nader tot U.’